Araştırmacılar, yıllardır birbiriyle uyuşmayan tarihlendirme sonuçlarını yeniden inceledi. Ağaç halkası analizleri sayesinde tabutun yapım tarihi ilk kez yüksek doğrulukla belirlenirken, kadının ne zaman gömüldüğüne ilişkin en büyük belirsizlik de büyük ölçüde ortadan kaldırıldı.
TABUTUN TARİHİ YENİDEN BELİRLENDİ
Meşe ağacının oyulmasıyla hazırlanan tabut üzerinde yapılan dendrokronoloji (ağaç halkası) analizleri, ağacın MS 112 ile 128 yılları arasında kesildiğini gösterdi. Bu tarih, mezarda bulunan bronz fibula, cam ve kehribar boncuklar ile diğer mezar eşyalarının ait olduğu Roma Demir Çağı dönemiyle de uyum sağladı.
Daha önce kadının dişinden alınan örnekler ise MÖ 113 ile MS 65 arasını işaret ediyordu. Bu çelişki, yıllarca mezarın gerçek yaşı konusunda tartışmalara neden olmuştu.
DİŞLER NEDEN DAHA ESKİ TARİH VERDİ?
Araştırmayı yürüten ekip, bu farkın büyük olasılıkla “deniz rezervuar etkisi” adı verilen olgudan kaynaklandığını belirtiyor. Deniz ürünlerini yoğun tüketen kişilerde karbon-14 tarihlendirmesi gerçekte olduğundan daha eski sonuçlar verebiliyor. Araştırmacılar, Bagiczli genç kadının beslenme alışkanlıklarının da tarihlendirmeyi etkilediğini değerlendiriyor.
Bir dönem mezardaki değerli eşyalar nedeniyle “Bagicz Prensesi” olarak anılan kadının kemikleri üzerinde yapılan incelemeler ise ağır fiziksel çalışma izleri taşıdığını ortaya koydu. Bu nedenle araştırmacılar, onun seçkin bir yönetici sınıfına mensup olmaktan çok Wielbark kültürünün sıradan üyelerinden biri olabileceğini düşünüyor. Çalışmayı yürüten ekip, kadının kökenini ve yaşam öyküsünü daha ayrıntılı ortaya çıkarmak için DNA analizlerinin devam edeceğini açıkladı.
